Na het voltooien van de renovatie van het Koetshuis richtte de aandacht zich op de verbouwing en de herinrichting van de eerste verdieping. Dat is nu het oudste onderdeel van de vaste basisexpositie en dat was goed te zien. De meeste zalen op 1 toonden nog oud rauhfaser behang dat meer naar bruingrijs dan naar wit neigde. De presentatie aldaar beperkte zich tot een bonte verzameling van uiteenlopende modellen, die enigszins thematisch gerangschikt waren. Het verhaal moest komen van de rondleiders die de bezoekers wegwijs maakten tussen mooie maar ongesorteerde baggerwerktuigen.

Bovendien leenden zich de 5 museumzaaltjes niet voor weidse vergezichten of een pakkende visie op de moderne baggerwereld. Daarom hebben we een dubbel doel trachten na te streven:  een verbouwing waarbij alle oude kasten, voorzetwanden en een aantal scheidingsmuren zouden verdwijnen en een herinrichting te creëren die echt een duidelijk verhaal kon vertellen. Ook de toiletgroep moest worden uitgebreid aan aangepast tot twee volwaardige wc’s met sanitaire voorzieningen.

Tevoren stelden we als bijkomende voorwaarden dat het museum geopend moest blijven voor het publiek, de collectie van de eerste verdieping elders getoond moest blijven en dat de tijd dat de zalen gesloten werden tot een minimum beperkt moest worden.

Dat vergde een gedegen voorbereiding. In samenwerking met directie en bestuur heeft zijn de plannen, de inrichting en het tijdpad minutieus opgezet om een goede voortgang te kunnen bewerkstelligen. In principe moesten de inrichtingselementen, de modellen  en de nieuwe presentatiemiddelen klaar zijn op het moment dat de ruwbouw achter de rug is. Hierdoor wordt voorkomen dat veel tijd verloren gaat in het wachten op deze zaken.

De kosten bleken te groot te zijn om binnen het exploitatiebudget te passen en derhalve waren we aangewezen op externe financiering. Het bestuur heeft zich hier sterk voor gemaakt; gedurende het jaar 2009 is met succes een aantal fondsen benaderd die gezamenlijk en in samenwerking met de Stichting Vrienden de benodigde gelden ter beschikking hebben gesteld.

Gedurende de laatste maanden van 2009 werden de plannen en de bijbehorende tekening voltooid en legden we de eerste contacten met bedrijven en instellingen om eventuele leemtes in onze modellenreeksen te kunnen opvullen met schenkingen en bruiklenen. De samenwerking met hen blijkt uitermate positief en er wordt stevig met het museum “meegedacht”.